ماهنامه تالش شماره ۴۵ منتشر شد

در این شماره از ماهنامه تالش که با ۲۴ صفحه و قیمت ۶۰۰ تومان  و امروز ۲۸/۸/۸۸ روانه بازار شده است مطالب زیر را می توانید بخوانید.

یادداشت های سردبیر

قلعه لیسار(منصور بنبائی)

قیام گیلان بیه پس بعد از مرگ شیرزاد ماکلوانی (جانبرا علیپور گشت رودخانی) 

 یادگار روزگاران - نشانه های ویژگی گیاه شناختی اکوسیستم های کوه های تالش در منطقه اذربایجان ( ترجمه مهسا مسلمی)

نهالستان شاندرمن (مهندس سیدمومن منفرد) 

 جستاری درباره خویشاوندی زبان های تالشی و لری(حسین حسن زاده رهدار)

 هشتادوهشتی سال آمه (منظومه طنز) مسعودشهبازلی

ایستاده بر قله مولوم(حسین زیرانی میانرزی )

آشنایی با دو روستای تالش نشین شهرستان طارم استان زنجان 

 شما هم بدانید که ...

خبرهای فرهنگی ،هنری  

 شنیده ایم که ....

 درباره باغرو (رمضان خوشنما)

خانه عکس و اسناد تالش 

 با شاعران تالش 

 sms های شما

این نشریه امروز ۲۸/۸/۸۸ در شهرهای مختلف غرب گیلان بین نمایندگی های فروش این نشریه پخش شد و برای بقیه شهر های کشور از روز شنبه  با پست ارسال خواهد شد.

چرا لباس کُردی؟

شهرام آزموده

چندسالی ست که می بینیم کرد زبانانی از شهرهای کردنشین ایران برای فروش لوازم مختلفی چون شلوار کردی ،عطر،کتاب،ساعت و... به مناطق تالش نشین می آیند و در این مناطق به دستفروشی مشغول اند. این افراد که برخی های شان دارای سابقه حضور چند ده ساله در این منطقه اند، با بسیاری از افراد در منطقه دارای روابط نزدیکی اند و حتی برخی های شان در تالش تشکیل خانواده داده اند.

برخی از تالشان را نیز شاهدیم که برای ادامه تحصیل علوم دینی به مناطق کردنشین ایران و عراق رفته و می روند. این افراد نیز گاه در آن جا ازدواج کرده اند.

اگر چه این تشکیل خانوده دادن ها و ... سبب ایجاد روابط فرهنگی و ... بین دو قوم نجیب کرد و تالش می شود،ولی متأسفانه در این میان نیز آن چه که آسیب می بیند، فرهنگ و زبان تالشی است! چرا که ما تالش ها متأسفانه همیشه مرغ همسایه را غاز می بینیم  و به قول خودمان «بَنجه بنی واش بوغَه ژَرَهَ» یعنی برای مان علف روییده در زیر پنجره خانه مان بخارزده و بوگرفته است. چرا که اندک اندک حضور کردها در تالش  و حضور تالشان در کردستان اثرات منفی خود را بر روی زبان و فرهنگ مان می گذارد و چند سالی ست که دارد خود را نشان می دهد و اگر فکری برای این موضوع نشود ، در اینده ممکن است به آفتی دیگر برای فرهنگ تالش و تالشان مبدل شود. چرا که اگر به بررسی خانواده هایی که در آن ها مردان کرد زبان و زنان تالش زبان هستند، بپردازیم، متوجه می شویم که مردان کرد زبان تلاش کرده اند زبان و فرهنگ شان را در خانواده شان به عنوان فرهنگ و زبان غالب در نظر آورند و درآن خانواده ها معمولاً افراد با هم کردی صحبت می کنند و زنان شان هم لباس کردی می پوشند. این در حالی ست که اگر قضیه به عکس هم باشد زنان کرد همچنان به فرهنگ خود پای بند می مانند و کم تر پیش می آید که تن به فرهنگ تالشی مان بدهند. یا دیده ایم که وقتی کردی با دختری از تالش ازدواج می کند ، در اولین فرصت لباس کردی بر او می پوشاند! حتی گاه دیده شده که اطرافیان عروس(همچون خواهران و مادر و ...) نیز در روز عروسی و یا در سایر اوقات لباس کردی به تن کرده اند. این گذشته از آن است که مردان منطقه نیز در خانه خود لباس کردی به تن می کنند. از طرفی طلاب علوم دینی تالش زبان و مشغول به تحصیل در مدارس کردستان نیز در فرهنگ کردی تا حدودی ذوب شده اند و یا لباس کردی می پوشند و یا از فرهنگ نیک آنان( که ما به نیز به نیک بودنش باور داریم و برایش احترام ویژه قائلیم) سخن می گویند و کردی آموخته اند و بدان زبان در برنامه ها و مراسم مذهبی  شعر می خوانند و حرف می زنند و ...

من نه مخالف زبان کردی ام و نه مخالف فرهنگ و لباس زیبای زنان و مردان کرد می باشم. اتفاقاً بسیار هم فرهنگ و زبان شان را دوست دارم. علت این امر نیز نزدیکی دو زبان و فرهنگ کردی و تالشی به هم است. و البته بسیار هم دوست دارم که همانند زبان و فرهنگ تالشی مان ، زبان و فرهنگ کردی کردان نیز در کنار فرهنگ و زبان گیلکان و فارسان و ترک زبانان و لرها و بلوچ ها و ... ایران زمین زنده و جاوید بماند. اما سوال این جاست که ما را چه شده است که تا این حد زود خود را تسلیم هر تازه از راه رسیده ای می کنیم؟ ما را چه شده است که برای ما همیشه آن چه دیگران دارند ، بهتر از آن چیزی ست که خودمان داریم؟ ما را چه شده است که تلاش نمی کنیم فرهنگ و زبان خودمان را به دیگران معرفی کنیم و آنان را با فرهنگ و زبان خودمان آشنا سازیم. آیا به راستی شما تاکنون کردی را دیده اید که خود یا همسرش لباس تالشی بپوشد؟ آیا تا به حال کردی را دیده اید که با شما به زبان تالشی سخن بگوید و زبان خودش را فراموش کند؟آیا تا به حال شما کردی را دیده اید که فرهنگ و زبان خودش را فراموش کند و فرهنگ و زبان ما تالشان را بر آن ارجح تر بداند؟ پس سبب چیست که ما این قدر بر خود ظلم می کنیم؟ آیا این ظلم در حق خودمان نیست؟ به نظر شما راه درمان این گونه بیماری ها در بین ما تالشان چیست؟

لباس تالشی زینت زن تالش

نمی دانم آیا تا به حال دقت کرده اید که لباس زنان تالش چه قدر زیباست؟ لباسی که با گذر زمان و تولید پارچه های رنگارنگ و زیبا هر روز زیباتر از لباس های قبل از خود می شود. اگر در برخی روستاها و شهرهای منطقه  دقت کنیم زنان پیر و میانسال و جوان زیادی را می بینیم که لباس های زیبا و رنگارنگی را به تن کرده اند که انسان محو تماشای زیبایی هایش می شود. لباس زنان تالش با توجه به نوع پارچه ای که معمولاً زنان تالش با سلیقه خوب خود انتخاب می کنند ، بسیار زیباست.گذشته از زیبایی، رنگارنگی و مد آن هم طوری ست که می توان از آن به عنوان زینت زن تالش یاد کرد. چرا که تنوع رنگ آن و تناسب رنگ های استفاده شده در آن زیبایی اش را صد چندان می کند. از طرفی زن تالش هنگام راه رفتن با آن صاحب وقار و متانتی می شود که در کمتر زنی از زنان اقوام دیگر می توان یافت. و این ها همه اش واقعیتی ست که نمی توان آن را انکار کرد. چرا که همه مان شاهدیم که زنان تالش با به تن کردن این لباس چنان زیبا می شوند که همه مردان تالش به وقار چنین زنانی افتخار می کنند واز این که زنان و خواهران و مادران شان با چنین پوششی وارد جامعه می شوند به خود می بالند. اگر چه برخی از خانم ها نیز از پوشیدن چنین لباسی خودداری می کنند ، ولی خوشبختانه با رشد فکری و فرهنگی زنان تالش هر روز بر تعداد علاقمندان به این لباس  در بین زنان و دختران جوان وتحصیلکرده تالش افزوده می شود. تا جایی که خیلی از دختران جوان تالش، امروزه با لباس تالشی به خانه بخت می روند و از این بابت بسیار هم خوشحال اند و جالب تر این که خیلی از پسران تالش نیز به داشتن چنین فکری از طرف همسران شان علاقمندند و افتخار می کنند. چرا که با این کار به عفت و حجب و حیای زن خود بیش از پیش پی می برند چه افتخاری بالاتر از این؟

!نکته پایانی این که لباس تالشی گذشته از حفظ حجاب و داشتن زیبایی و...،به خاطر گران بودنش به نسبت لباس های معمول دیگر برای زنان تالش به نوعی افتخار آفرین است.چرا که پوشیدن آن به خاطر گرانی اش می تواند زنان تالش در مقایسه با زنان دیگر اقوام ایرانی هم از نظر روحی ارضا کند و هم از نظر ارزش اجتماعی درصدر قرار دهد.

منبع: ماهنامه تالش  ـ شماره41

ماهنامه تالش ۴۴

به زودی شماره ۴۴ ماهنامه تالش منتشر می شود. این شماره از نشریه تالش در ۳۲ صفحه به چاپ خواهد رسید و مطالب متنوع و مختلفی درباره تاریخ - فرهنگ و ... تالش و تالشان در خود دارد.

شماره ۴۴ نشریه تالش در حال طی مراحل فنی پیش از چاپ است و به زودی روانه بازار خواهد شد.

برای کسب اطلاع از چگونگی شرایط اشتراک ماهنامه تالش و دریافت ان از طریق پست و همچنین سفارش آگهی با شماره ۰۹۱۱۳۸۵۱۱۸۵ تماس بگیرید.

به زودی ماهنامه تالش ویژه نامه ای را به مناسبت چهلمین روز شهادت دکتر نوروزعلی محمد اف منتشر خواهد کرد. این ویژه نامه تا چند روز آینده روانه بازار خواهد شد.

« روز خبر نگار» یا « روز خبرنَدار»

بر خبرنگاران ماهنامه تالش مبارک

1ـ فکر می کنم 17 مرداد ماه (یعنی روز خبر نگار)  سال قبل بود که اعلام شد قرار است به خبرنگاران مطبوعات کشور هدایایی از طرف رئیس جمهور داده شود. بعد از چندی اسامی و مشخصات دو نفر از خبرنگاران را از طرف اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان از من خواستند و من هم بنا به وظیفه خود ( که این فرصت را بهانه ای می دانستم تا از دوتن از همکارانم در نشریه تالش سپاسگزاری نموده باشم) اسامی دو نفر از همکارانم را به آن اداره کل اعلام نمودم. چندین ماه گذشت و خبری از هدایای رئیس جمهوری نشد. نشد که نشد ؛ تا این که حدود یک ماه پیش از استانداری گیلان زنگ زدند و گفتند شماره تماس فلانی و فلانی(خبرنگارانی که اسامی شان را داده بودم) به ما بدهید. شماره تماس شان را دادم. بعد با آن ها تماس گرفتند و از آن ها شماره حساب گرفتند تا مبلغ اهدا شده از طرف رئیس جمهور را به حساب شان واریز نمایند.چند روز گذشت و خبری نشد. نشد که نشد. به یکی از آن دو عزیز همکار گفتم که هر از چند گاه یک بار با روابط عمومی استانداری گیلان تماس بگیر و قضیه را پیگیری کن. تا شاید نتیجه بدهد. او بعد از یکی دو بار تماس به من گفت که فلانی قرار است حداکثر تا 17 مرداد (روز خبرنگار) این مبالغ به حساب واریز شود. 15 و 16 مرداد تمام شد و 17 مرداد هم رسید. اما خبری از واریز پول نشد که نشد. نمی دانم رئیس جمهور پول ها را نداده است یا وزیر ارشاد هنوز هدایا را نفرستاده است یا اداره کل نمی دهد و یا استانداری ست که پول ها را نگه داشته و نمی دهد! به هر حال در این میان یکی هست که مانع واریز پول به حساب می آید. و این که او کیست نمی دانم. ولی این سوال برایم پیش آمده که چرا باید واریز مبلغی ناچیز برای خبرنگاران یکسال طول بکشد. این در حالی ست که به خبرنگاران روزنامه های سراسری و استانی مدتهاست که پرداخت شده است؟

2ـ عصر روز پنجشنبه 15 مرداد ماه 88  مراسمی در سالن معراج اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی تالش برگزار شد تا در آن از خبرنگاران و اهالی مطبوعات تالش (مثل سال های قبل) تجلیل شود. ما هم که اصلاً بخیل نبوده و نیستیم ، نه تنها که ناراحت نشدیم ، بلکه کلی هم خوشحال شدیم اما گویا آن جا هم حکایت ها پیش آمد که در ادامه نوشته به آن می پردازم. اما گویا :

 اولاً مثل این که نشریه تالش مانند سال های قبل از دید آقایان جزو نشریاتی نیست که در تالش منتشر شده و می شود.!!! اصلاً گویا ماهنامه تالش نشریه نیست !!!

ثانیاً از دید برخی از آقایان و روسا نباید برای هیچ مراسمی از نشریه تالش و خبرنگارانش دعوت شود(که ما هم از این بابت تا حدود  زیادی نه تنها ناراحت نیستیم ، بلکه کمی هم خوشحالیم!!!!)

ثالثاً گویا خبرنگاران نشریه تالش هم به خاطر این که خبرنگار این نشریه هستند ، از دید برخی ها ـ  در تالش و شاید هم حتی استان گیلان ـ اصلاً خبرنگار حساب نیستند و نباید از آن ها در هیچ مراسمی تجلیل شود! که الحمدلله همکاران ما آن قدر قانع هستند که هیچ اعتراضی هم به این موضوع اعتراض ندارند.

اما حکایت مراسم اداره ارشاد تالش: یکی از دوستان که در برنامه حاضر بود برایم زنگ و تعریف که فلانی ! عجب کاری کردید که به مراسم نیامدی. گفتم چرا؟ گفت: به جای تجلیل از خبرنگاران ، برخی ها تحقیر کردند؟ گفتم چطور؟ گفت : برخی ها را که چند ماهی ست کار مطوبوعاتی می کنند مورد تجلیل قرار دادند و از برخی ها هم که سال هاست گرد و غبار مطبوعات را به تن دیده اند یادی نکردند. گویا به برخی نشریات که از آن ها می نویسند و برای آن ها و در وصف فتوحات و کارهای برخی ها می نویسند تجلیل شد و از دیگر نشریات یادی هم نشد. حتی گویا لوح تقدیر رفیق ما را هم یکی دیگر از دوستانش به او رسانده بود. چرا که خودش به خاطر برخی بازی ها که دیده بود ، مراسم را ترک می کند و دوستی دیگر با شنیدن نام او بالای سن می رود و لوح او را می گیرد و بعد در بیرون از سالن به او می دهد !!!!!

و اما نکته ای مهم تر!!!!

فکرکنم دوازدهم مرداد بود که نامه ای از اداره کل ارشاد به دستم رسید که نام یکی از خبرنگاران نشریه را تا دهم مرداد  برایشان ارسال نمایم.  البته نمی دانم نامه دیر رسیده بود یا من دیر رفته بودم که نامه را بگیرم نخواستم نامی را ارسال کنم. چرا که زمانش گذشته بود. اما سیزدهم مرداد ماه از اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی خانم محترمی ( نام و مسئولیتش محفوظ) با من تماس گرفت تا نام یکی از خبرنگاران نشریه را فعال تر است به ایشان اعلام نمایم. هدف از این کار را که پرسیدم که گفتند اداره کل قصد دارد در مراسمی که در روز شنبه 17 مرداد در سالن خاتم الانبیا رشت دارد از ان ها تجلیل به عمل آورد. من هم باز فرصت را غنیمت دانستم و نام یکی از همکاران مان را به ایشان اعلام نمودم. با خوشحالی به خبرنگار محترم و زحمتکش نشریه مان هم اعلام نمودم که فلانی ! چنین برنامه ای هست و خودت را برای شنبه آماده کن. او هم چنین کرد و امروز هفدهم به رشت رفت. اما !!! ان چه که اتفاق افتاد این بود که گویا دو سه نفر سخنرانی کرده بودند و از دو ـ سه خبرنگار خبرگزاری ... تجلیل کرده بودند و هدایایی به آن ها داده بودند و مابقی را هم به خدا سپرده بودند. یعنی ما بقی خبرنگاران معرفی شده ( و از جمله همکار خبرنگار ما )، دست از پا دراز تر به خانه های شان بازگشته بودند! یعنی نه تنها که هیچ هدیه به آنان داده نشده بود و تجلیل از آنان نشده بود، بلکه کلی خرج و مخارج هم روی دست شان مانده بود. چرا که در این گرما از تالش را رفته بودند. .....

به هر حال نمی دانم می توانم امروز 17 مرداد را روز خبرنگار بنامم یا نه! ولی به خاطر این که برای همکارانم خبر خاصی نداشت من آن را به نام « روز خبر ندار»  می نامم. گرچه هنوز هم نام خبر نگار و «روز خبرنگار» برایم فوق العاده دارای احترام هستند، ولی مجبورم امروز این نوشته را در این پایگاه قرار دهم تا شاید کمی از خستگی های خود و همکارانم در نشریه تالش بکاهم.!!!!

 اما از هر چه بگذریم سخن دوست خوش تر است! دوستان خبر نگار و همکاران عزیز من در نشریه تالش و خبرنگاران محترم ایران زمین!  روز خبرنگار بر شما مبارک.

با احترام

ش.آ

* امروز(۲۰/۵/۸۸ ) یکی از دو نفر خبرنگاری که نام شان را برای دریافت هدیه رئیس جمهور داده بودم به من زنگ زد و گفت که فلانی مبلغ ۰۰۰/۳۰۰ تومان برایم واریز کرده اند. امروز چهارشنبه (۲۱/۵/۸۸ ) هم  همکار دیگرم زنگ زد و خبر داد که مبلغ ۰۰۰/۴۰۰ تومان برایش واریز کرده اند. البته در تعیین مبالغ من دخیل نبوده ام.احتمالا سهم هر نشریه این قدر بوده که بین دو نفر این طور تقسیم کرده اند.خدا را شکر که بیش از این شرمنده همکارانم نشدم.

به زودی اسامی برندگان دومین دوره جایزه ادبی استاد شفیقی اعلام می شود.

 در این دوره چهل اثر به دبیرخانه این جایزه ادبی رسیده که در حال حاضر هیئت داوران در حال بررسی آثار رسیده می باشند و به زودی اسامی برندگان این دوره از جایزه ادبی استاد شفیقی اعلام خواهد شد. برگزار کنندگان این جایزه ادبی در تلاش اند اسامی برندگان را در یازدهم تیر ماه ۸۸ که مصادف با سالروز درگذشت استاد هارون شفیقی عنبرانی ست اعلام نمایند. استاد هارون شفیقی عنبرانی از ادیبان عارف و از پژوهشگران و شاعران سرزمین تالش است که متولد روستای عنبران در شهرستان نمین استان اردبیل و درگذشته به سال ۱۳۸۰ در شهرستان کرج و مدفون در قبرستان سینکیseynaki (سیدنیکی) شهرتالش می باشد. از آن استاد فقید آثار متعددی به جای مانده است که برخی از آنان به چاپ رسیده و منتشر شده اند و برخی دیگر هنوز در انتظار انتشار می باشند. جایزه ادبی استاد شفیقی اولین جایزه ادبی در نوع خود در تالش می باشد که در سال ۸۷ نخستین دوره آن برگزار شد و اینک دومین دوره آن در حال برگزاری ست و به زودی اسامی برندگان این دوره اعلام خواهد شد.

احمدی نژاد و سفری بی نتیجه برای تالش

                                                                                                                                                           شهرام آزموده

چندی پیش دکترمحمود احمدی نژاد  رئیس جمهور کشورمان برای بار دوم به گیلان سفر کرد. او اگر چه مانند بار اول سفرشان به تالش نیامد و در رشت ماند و... و شاید امور را به شیوه کنترل از راه دور مورد بررسی قرار داد. اما آن چه که درباره سفرشان به گیلان می توان از مسئولین گیلان و خصوصاً تالش پرسید مواردی ست که می توان در زیر به نمونه هایی از آن ها اشاره کرد.

1ـ چند درصد از مصوبات مربوط به تالش در دوره اول سفرشان اجرایی و عملیاتی شده است؟ تا جایی که من می دانم بیمارستان تالش و بیمارستان رضوانشهر ، موزه تالش، ادامه کار سد شفارود،چند ورزشگاه برای پسران غیور و دختران

به قول اقای احمدی نژاد محجبه و عفیف و... از جمله مصوبات بود که خبری از آن ها نیست. و به راستی چرا چنین شده است؟

2ـ تالش از جمله بزرگترین شهرستان های گیلان است و از نظر وسعت بعد از رشت دومین شهرستان گیلان می باشد و حدود یک چهارم وسعت گیلان را داراست. از نظر جمعیتی هم یکی از پرجمعیت ترین شهرستان های گیلان است. حال برای چنین شهرستانی در زمان حضور رئیس جمهور، یک وزیر ،آن هم وزیر راه که کمتر از یک فصل تجربه وزارت دارد و اداره تحت نظرشان در تالش یکی از ضعیف ترین عملکردها را در منطقه دارد باید به تالش بیاید ؟در حالی که برای شهرستان های کوچکی چون املش و... دو یا سه وزیر باید بروند و پروژه های بزرگی را یا افتتاح کنند و یا کلنگ بزنند؟ آیا این ظلم در حق تالش نیست که در مقایسه با شهرستان های کوچک تر چنین برخوردی با آن می شود؟ آن هم در آن برهه زمانی که تالش سیل زده بود و میلیاردها تومان خسارت به تالشان وارد شده بود. آیا بهتر نبود هیئت دولت برای همدردی با تالشان سیلزده به صورت گروهی یک روز را در تالش بسر می بردند و درد مردم دردمند را می دیدند و حرفهای سیلزدگان را می شنیدند؟ براستی آیا وزیر راه می تواند حامل و رساننده تمام دردها و مشکلات مردم سیل زده و غیر سیلزده منطقه باشد؟ که البته شکی نیست با عنایت به عدم حضور رییس جمهور در تالش ، تعداد نامه ها و ... مردمی برای دفتر ریاست جمهوری کم تر از دوره قبل خواهد بود و این خود نشان از آن دارد که با توجه به عدم برآورده شدن انتظارات مردمی از سفر اول و عملی و اجرایی نشدن مصوبات هیئت دولت در مورد تالش ، مردم نگاه شان به نتایج سفر رئیس جمهور به گیلان در مورد تالش تغییر نموده و به نوعی نا امیدی تمایل داشته باشد. چرا که در دوره اول سفرشان، مردم فقط جواب نامه های خود را دریافت کردند و به خواسته های شخصی خود رسیدند، بی آن که به خواسته های اجتماعی و اقتصادی و ... عمومی و شهرستانی و منطقه ای دست بیابند. البته عدم اطلاع رسانی مسئولین درباره پروژه های اجرایی شده مربوط به تالش از میان مصوبات دور اول سفر احمدی نژاد به گیلان و متعاقب آن حضورشان در تالش نیز مزید بر علت شد و دلسردی  و نا امیدی بر اندیشه های مردم درباره اثر گذاری حضور ایشان در گیلان برای مردم تالش چیره گشت. لذا مردم دور اول و دوم سفر رئیس جمهور به گیلان را تا حدود زیادی « سفری نتیجه برای تالش» برآورد نمودند و البته این نتیجه گیری پر بیراه هم نیست.

3ـ علت چه بود که مشکلات مردم تالش  خصوصاً سیل زدگان منطقه در هیاهوی سفر رئیس جمهور از یادها رفت و صدا و سیما و خصوصاً صداوسیمای گیلان هم حتی سخنی به میان نیاورد که درد مردم تالش به گوش رئیس جمهور رسیده است یا نه؟ این در حالی ست که مردم تالش هنوز هم نمی دانند آیا رئیس جمهور می داند که به سر مردم تالش چه آمده است یا خیر؟

4ـ به راستی در این سفر چه پروژه هایی برای تالش به تصویب رسید؟ و آیا این پروژه ها نیز مانند بیمارستان تالش و رضوانشهر در محاق فراموشی خواهند ماند؟ 5ـ .... 6ـ  .... 7ـ .... امیدواریم کسی به پرسش های مطرح شده که در واقع پرسش های مطرح شده در ذهن مردم هستند، پاسخ بدهد.

                                                     منبع: ماهنامه تالش شماره ۳۹-دی و بهمن ۸۷

تمدید زمان دریافت آثار

 دومین دوره جایزه ادبی استاد شفیقی

نظر به تماس برخی از دوستان شاعر از شهرهای مختلف جهت تمدید فرصت برای ارسال آثارشان جهت حضور در دومین دوره جایزه ادبی استاد شفیقی ، بدینوسیله زمان دریافت آثار تا پانزدهم خرداد ماه 1388 تمدید می گردد. امیدواریم تا پایان زمان مذکور علاقمندان و شاعران ارجمند آثار خود را به نشانی های زیر ارسال نمایند.

تالش ـ صندوق پستی  1331 ـ 43715

mahnametalesh@yahoo.com

shahram_azemoode@yahoo.com

پخش ترجمه مطالب ماهنامه تالش در بسیاری از سایت های خارجی

از زمانیکه شروع کرده ام به ترجمه انگلیسی برخی مطالبی که در ماهنامه تالش منتشر میشود در بسیاری از سایت های داخلی و سایت های بسیار معروی مسافرتی این ترجمه ها را دیده ام که گنجانده اند. مثلا ترجمه مقاله آقای آزموده که چند ماه پیش انجام دادم و حتی در این وبلاگ هم قرار دادم چند ماه بعد در بسیاری از سایت های معتبر انگلیسی زبان منتشر شد. این جای خوشحالی است که در آن سوی مرزها نیز تحقیقات تالش شناسی شناخته می شوند . اگر در این موارد کمی تاخیر دارم یا در تکمیل مقاله هایی که می فرستم برای نشریات گوناگون محلی و سراسری همه به خاطر مشغله هایی کاری ای است که گریبان گیرش شده ام و همواره سعی دارم تااز کوچکترین خدمتی که می توانم به زادگاهم بکنم دریغ نکنم.

                                                                                                            با تشکر

مجتبی تعطف طولی

Taleshi garments, the beautifier of the Talesh women

 Talesh Monthly - No 41- Page 6

By: Shahram Azemoodeh

Translated By: Mojtaba Ta'attof Tooli                                      

I don't know have you ever thought that Talesh women's garments how beautiful are? The garment which is getting more cute than it's own old style every day by making and adding new kinds of colorful fabrics in. If you with punctuality scan some of the countries and towns in the zone, surprisingly will encounter young and old women wearing so beautiful and colorful garments which attractively will drown you in. Talesh women styles concerning it's textiles' type which is selected by own woman wearing, are really fair. Regardless it's beauties, it's colors and style also can be named the decker of Talesh women, since the used colors and color varieties multiply it's beauties.

Talesh women wearing these outfits also adopt an exceptional equanimity walking with, which seldom can be found in other nations' women and all these are realities that can never be denied.

We are all aware that Talesh women wearing these outfits get much beautiful that even Talesh men get proud of seeing their mothers, daughters and sisters so reverent and ladylike wearing these outer covering. However some of Talesh ladies prevent themselves from wearing it, but fortunately with intellectual and cultural progress being applied in Talesh women nowadays, the number of Talesh women and young educated girls which are willing to put it on is increasing everyday passes, so that even some of Talesh modern girls today wear this style on their wedding party and happy for,and even Talesh guys (grooms) appreciate this idea coming from their spouses and honor it since they actually find their pudency more sensible. What a man needs more ...?

In addition Talesh women traditional outfits comparing with other modern styles are more expensive and this also make women to glory themselves, cause firstly will satisfy them for it's expansive style and will raise their social value to top also.

Blog: www.talesh-english.blogspot.com/

شماره 41 ماهنامه تالش منتشر شد

در این شماره می خوانید

یادداشت های سردبیر: شهرام آزموده

نگاهی به فرهنگ موضوعی تالشی به فارسی: علی عبدلی

افق 1404 تالش: ساوه- محسن شعبانی

تالشه مثله: رجیم پوردادا

پژمان بختیاری دبیتی یون ایته ویشتر آزونم: حسین صفری سید آبادی

تالشه نقل (ورگ و غار) : غلامرضا عقلایی

با شاعران تالش:

آلمان- لیثی حبیبی -آستارا، نئوپان- کروب رضایی  -کلنی - یوسف هدایتی، مش یدالله، دهکده - شهرام پور رستم، آجیل جامعه- عباس عایدی (سکوت)

تالشه مزایه: گردآورنده: سید مومن منفرد  -  راوی: مهر انگیر قلی پور

نقدی بر یک نقد: تالش- سید اخوان میر مسعودی

نامه ای سرگشاده به محضر جناب سید نهضت حسینی نژاد: سید حسام الدین میر شهابی تالشی

از نگاه دوربین

خانه عکس و اسناد تالش (آرشیو استاد هارون شفیقی با تشکر از عمران شفیقی)

کتابخانه تالش

اسامی برندگان جوایز مسابقه تالش شناسی ماهنامه تالش

شنیده ایم که...

هنر تالشان

خبرهای فرهنگی هنری

پیامک های شما

دروغ 13 ماهنامه تالش

ورزش در تالش: کیاوش طولی

از میان نامه ها

تالش ۴۱ منتشر شد.همین!

اگر می خواهید بدانید در آن چه مطالبی هست و چه عکس ها و اسناد قدیمی جالبی دارد ُ زحمت بکشید و یک نسخه از آن را بخرید و بخوانید! باور کنید کار سختی هم نیست. فقط باید ۶۰۰ تومان سرمایه گذاری کنید!!

مطمئن باشید پشیمان نمی شوید!!!

درباره زبان تالشی

1ـ در همشهری ویژه گیلان 15/10/87 مطلبی خواندم که آن را در ادامه این نوشته برای تان می آورم تا از خواندن آن خودتان نتیجه بگیرید.« بر اساس تحقیقات جدید دانشمندان تسلط انسان  به دو زبان در مقابل افزایش سن و به هنگام پیری از مغز انسان محافظت می کند. دانشمندان کانادایی در تازه ترین تحقیقات خود دریافته اند افرادی که از کودکی به 2 زبان تلکم می کنند در مقایسه با اشخاصی که تنها یک زبان می دانند کمتر دچار ضعف قوای مغزی می شوند. مطالعات قبلی بر روی کودکان نشان می دادکه 2 زبانه بودن می تواند بر خلاقیت و مهارت های انسان در حل مسائل بیفزاید،اما تأثیر توانایی در تکلم به 2 زبان تاکنون ناشناخته بود. بررسی اخیر بر روی حدود 150 بزرگسال که نیمی از آن ها 2زبانه و نیمی دیگر یک زبانه بودند نشان داده است که سرعت واکنش افراد 2زبانه که بیش از 60 سال داشتند کمتر از افراد جوانتر یک زبانه نبود و علت این پدیده که چرا تسلط به دوزبان می تواند عملکرد مغز را بهبود بخشد کاملاً مشخص نیست. بی تردید تسلط به 2زبان بر شماری از فعالیت های مغز تأثیر ندارد. با این حال فواید آن احتمالاً تنها زمانی پدیدار می شود که فرد هر 2 زبان را هر روز تلکم کند.»

2ـ همین سوم اسفندماه گذشته  بود که تلویزیون ایران به مناسبت روز زبان مادری ،خبری را به نقل از کارشناسان سازمان یونسکو اعلام کرد و آن هم این که به زودی دو هزار زبان از شش هزار زبان موجود در دنیا از بین خواهد رفت. همچنین در دنیا دویست زبان وجود داردکه تعداد متکلمان آنها بسیار کم است و با مرگ آن افراد،آن زبان ها نیز از بین خواهند رفت.(نقل مضمون)

درباره فایده های یادگیری و استفاده از دو زبان (که در منطقه ما  زبان تالشی می تواند یکی از آن ها باشد)که در شماره یک بدان اشاره شد نیازی به توضیح نیست. چرا که آن چه ذکر شده بود، بحثی کاملاً علمی و تخصصی بود و با استناد به تحقیقات دانشمندان مطرح شده بود. پس می توان گفت همان فایده ها را ما نیز می توانیم با یاد گرفتن و استفاده از زبان مادری مان یعنی زبان تالشی به دست آوریم و از طرفی با یاد دادن زبان تالشی به فرزندان مان  آنان را نیز از فواید آن بهره مند سازیم. گذشته از آن دانستن زبان تالشی توسط ما و یاد دادن آن به فرزندان مان به نوعی تشکر از آباء و اجدادمان است که با تلاش و کوشش فراوان این زبان را ابداع کرده اند و با تلاش بیشتر آن را حفظ کرده و به ما رسانده اند.

در باره  نکته دوم هم باید بنویسم که شنیدن این خبر برای من ـ و حتماً برای خیلی های دیگر که درد زبان مادری خویش را دارند ـ  تکان دهنده و نگران کننده بود. نگران کننده و تکان دهنده از این بابت که مرا به فکر واداشت که آیا زبان تالشی نیز از جمله آن دسته از زبان هایی خواهد بود که از بین خواهند رفت؟ یا نه جزو آن دسته از زبان هایی خواهد بودکه زنده خواهند ماند؟ .... اما به نظر می رسد پاسخ این پرسش ها در اراده و خواست ما تالش هاست.  این خودمان هستیم که می توانیم زبان آباء و اجدادی مان را حفظ کنیم و یاد بگیریم و به بچه های مان یاد بدهیم. با آن شعر بسراییم و ترانه بخوانیم. برای هم نامه بنویسیم و پیامک بفرستیم. به هم ایمیل بزنیم و در خانه هامان با اعضای خانواده مان به زبان تالشی سخن بگوییم. خصوصاً با بچه های مان که آن ها بهترین حافظان و انتقال دهندگان این یادگار باستانی دنیای زبان های ایرانی به نسل های بعدی اند. و با انجام این کارها زبان تالشی را از مرگ نجات دهیم. پس برای این که دو فردای دیگر در برابر آنانی که از ما خواهند پرسید برای حفظ زبان تالشی چه کرده اید؛حداقل جوابی که داشته باشیم این باشد که با بچه های مان به زبان تالشی سخن گفتیم و زبان تالشی را به آنان یاد دادیم. تا نه شرمنده آیندگان و تاریخ و نسل های بعدی مان باشیم و نه به خیانت به فرهنگ و زبان و تاریخ و تمدن آباء و اجدادی و قومی مان شویم.

آیا به این نکته اندیشیده اید که ترک ها در هر جای دنیا هم که باشند وقتی به همزبانان و غیر همزبانان خود می رسند به زبان ترکی سخن می گویند و گیلک ها هم چنین می کنند، ولی ما تالش ها چنین نمی کنیم؟ این چگونه است که دیگران می کوشند به زبان مادری خویش ـ حتی در ادارات ـ  با ما سخن بگویند، ولی ما نباید با آنان چنین کنیم؟ اگر چه این کار آنان قابل ستایش است و سبب حفظ زبانی دیگر از زبان ایرانیان می شود، ولی چرا ما نباید چنین کنیم که زبان ما تالش ها حفظ بشود؟ پس برای حفظ زبان تالشی  ـ که سخت نیازمند همت من و شماست ـ باید از همین امروز هم که آستین ها را بالا بزنیم و در این فکر باشیم تا خدمتگزار این زبان باشیم نه خائن به این زبان. که اگر خیانت کنیم در دادگاه تاریخ پاسخی نخواهیم داشت.

نوشته شهرام آزموده

 منبع:ماهنامه تالش ـ ویژه نوروز(فروردین 1388) 

شماره ۴۱

با توکل به لطف خدای بزرگ و به امید او  شماره ۴۱ ماهنامه تالش (شماره اول از سال ششم) تا چند روز آینده روانه بازار می شود.

در این شماره مطالب متنوعی خواهید خواند. البته تلاش کرده ایم این شماره از ماهنامه تالش کمی متفاوت با شماره های قبلی باشد که این کار را ادامه خواهیم داد. چون بخش های جدید  به ماهنامه افزوده ایم. منتظر باشید.

دروغ ۱۳ بود و بس

باید به اطلاع همه شما برسانم که آن چه در نوشته پیشین خواندید صحت نداشته و در واقع همانطور که دوستان حدس زده بودند دروغ سیزده نشریه تالش بود.خوشبختانه ماهنامه تالش به اندازه ای که کمتر از صد نسخه برگشتی داشته باشد خواننده دارد و گاهی هم تعداد برگشتی هایش چنان کم می شود که ما به دنبال خرید نسخه هایش از دیگران می افتیم و یا  برخی نسخه های قدیمی را با نسخه های جدید معاوضه می کنیم  . مطالب رسیده اش هم آن قدر زیاد است که می توان با آن در یک ماه دو شماره منتشر کرد.یعنی معمولا همیشه به اندازه یک شماره از نشریه مطلب در ارشیو دارد و این همه از لطف دوستان به نشریه است.

البته نباید فراموش کنیم که چون این نشریه مستقل است و از طرف هیچ ارگان و اداره ای حمایت مالی نمی شود با مشکلاتی از نظر اقتصادی درگیر است ولی همیشه سعی کرده و خواهد کرد که به موقع منتشر شود.

در پایان این خبر را هم به شما بدهم که شماره ۴۱ ماهنامه تالش در حال طراحی و صفحه بندی ست و در هفته اول اردیبهشت ماه منتشر می شود.

از همراهی و ابراز لطف دوستان و خوانندگان نشریه و همه شما سپاسگزاریم

((ماهنامه تالش))

 دیگر منتشر نمی شود

بدینوسیله به اطلاع خوانندگان ماهنامه تالش و همه همراهان این وبلاگ می رسانیم که ماهنامه تالش دیگر منتشر نمی شود.

یکی از نزدیکان شهرام آزموده سردبیر ماهنامه تالش که نخواست نامش ذکر شود گفت:سردبیر ماهنامه تالش در یک جمع خصوصی با همکاران خود از ادامه انتشار این نشریه اعلام خستگی نموده و مشکلاتی چون  نداشتن خواننده و برگشت ۹۹ درصدی شمارگان و نسخ نشریه را بزرگترین عامل تعطیلی این ماهنامه اعلام نموده است. وی در ادامه افزود: ادامه روند انتشار ماهنامه تالش بستگی به نظرات خوانندگان آن نشریه دارد که می توانند با خواندن این مطالب نظرات شان را درباره این پست بنویسند و دیدگاه های شان را درباره انتشار و یا عدم انتشار ماهنامه تالش بیان نمایند. چرا که با بررسی دیدگاه ها و نظرات خوانندگان ممکن است درباره این تصمیم تجدید نظر صورت گیرد.

ماهنامه تالش

ویژه نوروز 88

منتشر شد

ویژه نامه نوروز88 ماهنامه تالش روانه بازار شد. در این اثر 32 صفحه ای مطالب متنوعی به چاپ رسیده است.این ویژه نامه در واقع آخرین شماره از سال پنجم انتشار این ماهنامه است که با قیمت 700 تومان ( استثنائاً ) روانه بازار شده است.

تالش سرزمین زیبایی های طبیعت ـ پرواز همای گیلانی به کجاست؟ ـ ایران سرای تالشان ـ با چهارقلوهای اسالمی ـ خانه عکس و اسناد تالش ـ یادی از احمد ضیاء ـ نَوروزَ ما آمَه ـ دوبیتی های فولکلوریک تالشی ـ زبان تالشی می میرد؛...زیرا ! ـ حکایت صعود به گرده ی آلمان ها ـ مراسم عروسی در کوهپایه های غربی گیلان(تالش) نامه شورای مدیریت حوزه علمیه محمدیه اهل سنت تالش درباره انتشار مطالبی در ماهنامه تالش ـ خبرهای فرهنگی ، هنری و ... ـ هنر تالشان و... از جمله مطالب مندرج در این ویژه نامه می باشد.

ویژه نوروزی ماهنامه تالش منتشر می شود

ویژه نوروزی ماهنامه تالش با مطالب متنوع و خواندنی به زودی منتشر

می شود. این ویژه نامه یک هفته مانده به پایان سال روانه بازار خواهدشد.

خواندن این ویژه نامه را به شما توصیه می کنیم.

دومین دوره جایزه ادبی استاد شفیقی

ماهنامه تالش در نظر دارد دومین دوره از جایزه ادبی استاد شفیقی را برگزار نماید. به همین منظور به اطلاع علاقمندان شرکت در این جایزه ادبی می رساند که می توانند آثار خود را تا 31/2/88 به نشانی نشریه یعنی تالش ـ صندوق پستی 1331 ـ 43715 ارسال نمایند.

1ـ سروده های ارسالی فقط به دوزبان تالشی و فارسی باشند.الزامی وجود ندارد که آثار قبلاً در جایی چاپ شده باشند.

2ـ حداكثر زمان دريافت آثار ارسالي تا 31/2/1388 مي باشد. به آثـاري كه پس از آن تاريـخ دريافت شـوند، تـرتيب اثـر داده نمي شود.

3 ـ جوايز طي مراسمي در روز 11/4/88 به برندگان اهدا خواهد شد. در صورتی که اجازه برگزاری مراسم از طرف مراجع ذیصلاح اداری صادر نشود ، مانند دوره قبل جوایز به صورت حضوری به برندگان اهدا خواهد شد.

4 ـ در هر بخش به سه نفر جوايزی اهدا مي شود.

5 ـ شعرهاي تالشي را با ترجمه فارسي و اعراب گذاری و در صورت امکان آوانويسي شده ارسال نماييد.

6 ـ نشاني دقيق پستي ، نشاني محل سكونت و شماره تماس تان را حتماً بنويسيد.

7 ـ هر نفر حداكثر دو اثر مي تواند ارسال نمايد. در صورت دريافت بيش از دو اثر از ميان آثار ارسالي، دو اثر به صورت اتفاقي انتخاب و بررسي خواهند شد.

8ـ در صورت امكان يك قطعه عكس پرسنلي همراه آثار خود ارسال نماييد.

9ـ هيچ محدوديت سني برای شرکت کنندگان وجود ندارد.

10 ـ اطلاعات ديگر متعاقباً در شماره هاي بعدي نشريه تالش و يا در پايگاه هاي اينترنتي زير به اطلاع خواهد رسيد.

www.taleshshenasi.blogfa.com

www.talesh.info

www.mahnametalesh.blogfa.com

www.shafighi.com

آثار رسيده پس از ارزيابي توسط هيئت داوران و انتخاب سه اثر برگزيده در هر بخش، براي دريافت جايزه در روز 11/4/88 معرفي مي شـوند. بـراي كسـب اطلاعات بيشتـر مي توانيد با 09113851185 تماس بگيريد.

شماره ۴۰ ماهنامه تالش با مطالبی خواندنی حداکثر تا پایان بهمن ماه منتشر می شود.

ضمناْ ویژه نامه نوروز امسال را هم حتماْ بخوانید. برای ارسال مطلب برای ویژه نوروز حداکثر تا ۱۰ اسفند ماه فرصت دارید.

منتظر دریافت آثار تان هستیم.

پیرهرات  سایتی زیبا  برای گردشگردی

روستای پیرَلاتpiralāt   معروف به پیرهرات که خود اهالی آن را پیرات  pirāt نیز می گویند در دهستان خاله سرا  در بخش اسالم شهرستان تالش قرار دارد. روستای پیرهرات به خاطر قرار گرفتن زیارتگاهی با همین نام و به خاطر شرایط دیگری که دارد می تواند به صورت یک سایت گردشگری در منطقه اسالم  مطرح شود، به شرطی که به آن توجه شود. چلَّه خونَه  čƏlla xuna (چِلَِه خانه) اثری باستانی ست که قدمتی بیش از هفتصدسال دارد. این اثر متعلق به قرن هفتم است و بر اثر گذر زمان ضربات زیادی را دیده است و در حال تخریب است. این اثر باستانی نیاز شدید به مرمت و حفظ و نگهداری دارد. اتاقکی دایره ای که گویا ارتفاع آن چیزی حدود دو متر بوده و اینک به نصف رسیده و از چند نقطه خشت هایش شکسته شده اند. دارای روزنه هایی برای ورود اکسیژن و نور بوده و... می گویند جایی بوده که عبدالعزیز بن عبدالغنی(عارف مدفون در پیرهرات که بر اساس سندی به دست آمده، اهل بخارا بوده است) در آن به عبادت می پرداخت. سنگ هایی که قله پیرهرات (ارتفاع این قله از سطح دریا  پنجاه متر است) دارد در زیر نور آفتاب سوسو می زنند و  رنگشان نقره ای است که این خود در تالش منحصر به فرد است و می تواند به عنوان یکی از امتیازات منحصر به فرد این روستا جهت جلب توجه گردشگران معرفی گردد. روستای پیرهرات زیارتگاهی دارد که قدیمی ست. قبرستانی قدیمی هم دارد. تاریخ برخی قبرهایش به قرن قبل می رسد. اشخاص بزرگی هم در آن جا مدفون هستند. حاج عصام الدین معروف حاجی جان بابا (عارف بزرگ منطقه در قرن گذشته و جد خانواده های امینی و شیخ الاسلامی و ...)، مرحوم طاهر افندی، مرحوم حاج سیف الدین افندی، مرحوم حاج امین امینی ، مرحوم حاج شیخ الاسلام افندی، مرحوم حاج نجم الدین شیخ الاسلامی(نجم الدین افندی) ، مرحوم حاج اسدذبیحی( اسد افندی) و... که برخی شان از نوادگان حاج جان بابا هستند و همه از بزرگان منطقه خاله سرا و اسالم و تالش می باشند( رحمت الله علیهم) از آن جمله اند. در حال حاضر در حال ساختن مسجدی بزرگ در آن جا هستند. ساختمان جدید زیارتگاه(بقعه) پیرهرات را چند سال پیش بر روی بنای قدیمی آن که در کتاب از آستارا تا استارآباد دکتر ستوده آمده ، بنا کرده اند. وجود درختان شمشاد (کیشkiš) نشان از مقدس بودن این درخت در بین اهالی و مورد احترام بودن آن زیارتگاه در نزد اهالی دارد. زوّار زیادی به شاخه ها و تنه این درختان شمشاد، با نیات مختلف، پارچه و... بسته اند. اما خیلی ها نیز به نیت رسیدن به دفینه، با بیل و کلنگ به جان زمین قبرستان و... افتاده اند! یک بار که به آن جا رفته بودم، چیز جالبی که توجه مرا به خود جلب کرد وجود نوعی قارچ در آن جا بود که اصل قارچ به شکل یک توپ گرد سفید بود و وقتی باز می شد تا  شکوفا شود، داخل آن به شکل لانه زنبور چند ضلعی بود و گل آن هم  به شکل یک گردی شبکه ای توپ فوتبال مانند بود که هر شبکه آن چند ضلعی بود. من و همه دوستان همراهم، اولین بار بود که چنین قارچی را می دیدیم. امیدوارم متخصصان امر به مطالعه آن بپردازند. وجود صخره ای سنگی با نام کافیرون کاز kāfirun kāz (صخره کافران)که بنا به گفته اهالی سنگ هایی به شکل حیوانات دارد هم می تواند یکی دیگر از دیدنیهای این روستا معرفی شود. وجود سه استخر مصنوعی زیبا در قسمتی از روستا که به قصد آبیاری مزارع در فصول خشک سال احداث شده اند نیز می تواند در صورتی که مورد توجه قرار گیرد، امتیاز مثبتی برای جلب گردشگر باشد. البته قرار دادن چند قایق پدالی و ریختن بچه ماهی که گردشگران بتوانند با قلاب به صید آن بپردازند، می تواند اثرات مثبتی در جلب گردشگر به آن جا داشته باشد. عبور رودخانه خاله سرا از کنار این روستا نیز می تواند در جلب گردشگر به این روستا اثر مثبت داشته باشد. جاده زیبا و معروفی که به جاده چوکا مشهور است و از این روستا می گذرد، می تواند پیرهرات را به روستاهایی متعدد در مسیر خود وصل نماید. این جاده در این نقطه از تالش از زیبایی خاصی برخوردار است....

پایان سخن این که روستای پیرهرات با عنایت به آن چه که درباره اش به طور مختصر نوشته شد، در صورتی که از دید گردشگری  مورد توجه قرار گیرد ، می تواند هم از نظر اکوتوریسم و هم از نظر گردشگر پذیری مذهبی مورد توجه قرار گیرد و به عنوان یک سایت گردشگری مناسب به مردم معرفی گردد که در آن صورت می تواند اثرات مثبتی بر اقتصاد خانوار ها در خود روستای پیرهرات و روستاهای اطراف و دهستان خاله سرا و بخش اسالم و به در شرایط کلی تر شهرستان تالش داشته باشد. امیدوارم اعضای محترم شورای اسـلامی ایـن روستا و دهیـاری آن جا در ایـن  باره اقدام  به انجام کارهایی بنماید.

برگرفته از ماهنامه تالش ـ شماره 38

شماره 39 ماهنامه تالش در 36 صفحه و با قیمت 600 تومان روانه بازار شده است. در این شماره از نشریه تالش مطالب زیر را می توانید بخوانید.

یادداشت های سردبیر ـ ص4

در عنبران بدرخشید و ماه تالش شد ـ جواد خانلری ـ ص8

جنگلهای شاندرمن نیازمند محافظت ـ سلیمان عزیزی شالکَه ـ ص11

ییلاق چَروَدِه ـ بازعلی پورغفوری لتوم ـ ص13

همدلی از همزبانی بهتر است ـ جانبرا علیپور گشت رودخانی ـ ص15

آیا زبان تالشی می میرد؟ ـ ص17

بی توجهی به بهداشت محیط در روستاهای تالش ـ قدمعلی نیکروان ـ ص20

با شاعران تالش ـ ص21

خانه عکس و اسناد تالش ـ ص24

یک عکس ،یک نامه و چند خاطره ـ قاسم ماسالی مرکیه ـ ص25

نامه استاد فروزانفر به استاد شفیقی ـ عمران شفیقی ـ ص25

آبادانی شهر اسالم به چه قیمتی؟! ـ محسن شعبانی لمر ـ ص26

خبرهای فرهنگی و هنری ـ ص27

خبرهایی از تالشان آن سوی مرز ـ ص28

SMS های شما ـ ص29

شنیده ایم که ... ـ ص 30

از میان نامه ها ـ ص31

هَنی لیل آبینَه چِمِن دبارَه ـ لیثی حبیبی ـ ص32

در تئاتر انسان یا نسانهایی به نام بازیگر... ـ ص33

اعتراض به انتشار مطلبی در شماره 38 ـ فردوس سلیمانی وزمتر ـ ص34

به زودی منتشر می شود

ویژه زبان تالشی

ماهنامه تالش در نظر دارد به مناسبت نامگذاری سال 2008 به نام «سال زبان ها» از طرف یونسکو، ویژه نامه ای را به  نام ویژه زبان تالشی منتشر نماید. در این ویژه نامه شعرها،مقالات و مطالبی به زبان تالشی به چاپ خواهد رسید. ضمناً مقالات درباره زبان تالشی و دیدگاه های شما  به زبان فارسی در این ویژه نامه منتشر خواهد شد.

 شما می توانید نظرات ، مطالب،مقالات و سروده ها و ... خود را به زبان تالشی و یا درباره زبان تالشی تا پایان آبان ماه برای مان ارسال نمایید.

 نشانی نشریه : ایران ـ تالش ـ صندوق پستی 1331 ـ 43715

ماهنامه تالش شماره 38 منتشر شد

در این شماره مطالب زیر را می خوانید:

 یادداشت های سردبیر

* خسته نباشی پهلوان

* صداوسیما و توهین به تالشان

* آیا این تالش رئیس جمهور می شود؟ * پیرهرات سایتی زیبا برای گردشگری

 * چرا برخی از تالشان گدایی می کنند؟

 * صید ماهیان استخوانی و...

* یک مقاله و یک بازدید

* باشگاه شهرداری تالش و چند پرسش

تاریخ

* مختصری درباره نقش شاندرمنی ها در نهضت جنگل

* بناهای تاریخی وصنوف در ماسوله

* مختصری درباره تاریخ و نامواژه های تاریخی تالش

مردم شناسی

* نمادها در مراسم عروسی تالشان

* تالشَه مَثل

گفتگو

* نباید موسیقی تالش را از موسیقی گیلان جدا کرد

کتاب

* کتابخانه تالش

 * تاریخ قراباغ

بازتاب

* نقدی برمقاله«تالش با لِنگِش کن توسعه نمی یابد »

* استادان کاغذی نمی خواهیم

* پاسخ آینه سنگ نیست

* شما بی طرف نبودید

* ما بی طرف بودیم

*زن تالش در تالش ماند

*تالش؛تالش است وآذربایجان نمی شود

*ایمیل های شما

* بازتاب کارهای نخبگان و فعّالان جنبش فرهنگی تالش،در تالش چه اندازه است و چرا؟

 شعر

* با شاعران تالش

 پیام ها

* اس ام اس های شما

 شنیده ها

* شنیده ایم که...

 اخبار

* خبرهای فرهنگی و هنری

عکس

* ... و ناگهان سیل آمد

* خانه عکس و اسناد تالش

جغرافیای روستایی

* روستای سیاهمرد شاندرمن

Taleshan, The mountains’ children

BY: SHAHRAM AZEMOODEH

TRANSLATED BY: MOJTABA TA’ATTOF TOULI

A few times ago one of the wise men in our family ceased living.One of the relatives speaking of his death said us that he told his posterity to take him to mountains or Yeylagh and we heve heard lots of stories like this which our  old people have willed their children to take them to Yeylagh to see there for the last time before their death.My decedent father in his last year,in his last trip to Yeylagh when was coming back to Golun(lowlands) watched all the landscapes  lachrymosely .maybe he knew that wouldn’t see that memento once more.I have seen lots of people who are buried in Talish mountainous areas upon their will.They were just a few examples of Talesh people’s zealotry about their realm.This has a long history and there is no doubt that is not a recent phenomenon.All the historical evidences indicate Taleshan were the mountains’ children.Our Talesh ancestors were inhabited in mountains  since centuries ago(thousand years ago) till now .The Taleshan civilizations had been flourished in mountains and nowadays all the monuments and evidences have been dug up in mountains and it shows we are fond of living in mountains, coming well with all problems it has.We are Talesh,growed in mountains.Best names for areas,The best current in springlets and spas and the most beautiful landscapes were in these areas from the altitudes in Azerbaijan Republic to it’s lowest territory around the Sepid Roud river(The white River).But now it’s a few years which some of sluggish irresponsible states are preventing the Talesh people from building any thing in mountains ,mainly for wrapping their aimless projects.Some organizationgs are dispossessing people from being settled in mountains instead of educating them to build modern cities there.However they could help conservation by educating them.

Besides,they can make new ecotouristical regions by respecting the old life styles

The main living realm for Taleshan was mountain,and even in current times they should go there and live there  as they ancestors did, even though  just for a few months

ماهنامه تالش منتشر کرد

ویژه جایزه ادبی استاد شفیقی

ویژه نامه ای در ۱۲ صفحه که در آن با اسامی - زندگی نامه  و شعرهای برگزیدگان این مسابقه و جایزه ادبی آشنا می شوید. این ویژه نامه را می توانید از مطبوعاتی تالش بزرگ تهیه کنید.

شاعران برتر نخستین دوره « جایزه ادبی استاد شفیقی» معرفی شدند

بالاخره بعد از چند ماه انتظار، شاعران و سروده های برتر نخستین دوره « جایزه ادبی استاد شفیقی»  معرفی شدند. ماهنامه تالش طی فراخوانی که در شماره های 34 و 35 آن نشریه چاپ شده بود از شاعران تالش بزرگ درخواست کرده بود تا آثار خود را جهت داوری توسط هیئت داوران جایزه ادبی استاد شفیقی به نشانی نشریه ارسال نمایند. اما از آن جا که زمان تعیین شده برای دریافت آثار کم بود، تصمیم بر آن  شد که همه شعرهای فارسی و تالشی چاپ شده  از شماره اول تا شماره 34 را جهت داوری به هیئت داوران سپرده شود. لذا هیئت داوران با دقت به بررسی آثار پرداختند و در پایان با جمع بندی امتیازهای داه شده به سروده های تالشی و فارسی شاعران ، افراد زیر در دو گروه شعرهای فارسی و شعرهای تالشی حائز مقام های اول تا سوم  و موفق به دریافت جوایز شدند.

در بخش شعرهای تالشی: آقای نقی مهرپویا( فومن) حائز رتبه اول ـ محمدمرتاضی ( فومن ) حائز رتبه دوم و ذبیح الله سماپور ( آستارا) حائز رتبه سوم شدند.

 در بخش شعرهای فارسی : آقای علی اصغر بادپا( ماسال) رتبه اول ـ عبدالرضا مهری نژاد ( اهل خطبه سرا و ساکن هلند) رتبه دوم  و خانم ها افسانه معزی و الناز وزیری ( هر دو از شاندرمن) مشترکاً رتبه سوم را به دست آوردند.

لازم به ذکر است که هیئت داوران این دوره از جمله شاعران و پژوهشگران مطرح تالش بزرگ بودند. این هیئت متشکل از آقایان دکتر احسان شفیقی، دکتر فرزاد بختیاری ، فرامرز مسرور ماسالی ، علی عبدلی و شهرام پوررستم بود که طی دو هفته به صورت مجزا به بررسی آثار شاعران و دادن امتیاز به هر شعر پرداختند.

نکته دیگر این که هیئت برگزاری این جایزه  در نظر داشت طی مراسمی در تاریخ 11/4/87 به مناسبت هفتمین سالگرد درگذشت استاد شفیقی از شاعران برترتجلیل به عمل آورد که اجازه برگزاری این مراسم از طرف مسئولین ذیربط شهرستان تالش صادر نشد. لذا جوایز به صورت غیر رسمی به برندگان تقدیم شد. جوایز برندگان شامل یک ربع سکه بهار آزادی ، لوح سپاس و ... بود. «جایزه ادبی استاد شفیقی» نخستین جایزه از نوع خود در تاریخ تالش است که امید است طی سال های آینده نیز شاهد برگزاری آن باشیم. ماهنامه تالش در نظر دارد با انتشار ویژه نامه ای به معرفی بیشتر شاعران برگزیده ، چاپ شعر های برتر و ... بپردازد.